Verwelkoming trainingspaarden

Sinds eind juni heb ik twee paarden van Hanneke Knibbe als trainingspaarden onder mijn hoede. Beide paarden leveren weer verschillende inzichten en leermomenten op. Deze zou ik graag door middel van een aantal nieuwsupdates met jullie willen delen. Laat ik daarom beginnen aan deze reeks door ze aan jullie voor te stellen:

Tulipa is een zuivere en goedgekeurde Lusitano (PSL) merrie met een bijzondere bloedvoering. Haar opa is Novilheiro: het legendarische springpaard van John Whitaker dat ook zeer hoog in de dressuur liep. Haar vader is een beroemde stierenvechtershengst. Tulipa met veulen Tulipa zelf is aan de oevers van de Taag geboren en is als jonge merrie naar Nederland gekomen. Daar heeft Hanneke haar uiteindelijk overgenomen van iemand die door persoonlijke omstandigheden Tulipa niet meer kon houden. Dit was dan ook te merken aan Tulipa. Ze heeft tijd nodig gehad om weer uit haar schulp te kruipen. Ze was wel braaf, maar sloot zich enorm af en draaide zich weg als je de stal in kwam. Ze heeft veel klassiek en pittig Veiga bloed en kan driftig, eigenwijs en ongeduldig worden, maar is ook, als je de weg weet, leergierig, fanatiek en verschrikkelijk leuk. Ze heeft bij Hanneke twee veulens gehad en is nu weer drachtig van Trovador. Ze is vroeger veel op de engelse manier gereden, maar door Hanneke’s huidige situatie momenteel ongetraind, stijf en onbespierd.

Silla (voluit Hermosilla VII) is een zuivere en APTA goedgekeurde Spaanse PRE merrie. Ze is ook in het wild geboren, maar dan op het Spaanse Ibiza en heeft daar een veulen gehad. Met 5 jaar is ze naar Nederland gekomen via een handelsstal. Die enorme overgang is niet goed gegaan: ze is compleet doorgedraaid, was erg in de war en kon ook niet wennen aan het in een box staan en het ontbreken van fysiek contact met andere paarden. Ze was niet benaderbaar en vertoonde allerlei gedragsproblemen (weven etc.). SillaZe is toch gekocht door iemand en is daar kort onder het zadel beleerd. Helaas moest dat allemaal heel snel i.v.m. de verkoop en ze raakte vervolgens ernstig spierbevangen. Zo heeft Hanneke haar, tegen alle adviezen in, gekocht. Het revalidatieproces heeft lang geduurd. In het begin sloeg ze de deuken in de boxrand en was ze niet benaderbaar, maar met veel geduld en vooral erg veel naar buiten in de groep gaat het nu goed met haar. Ook is ze door Steffi van der Laarse meermalen behandeld voor haar bekken dat met het blote oog zichtbaar scheef stond en vermoedelijk mede de oorzaak van de spierbevangenheid was. Ze is een zeer lieve, maar ook zeer sensibele merrie waarmee het nu goed gaat, maar er hoeft maar weinig te gebeuren of ze schiet weer in de stress. Ze is zeer gevoelig voor kleine signalen en spiegelt snel. Ook zij heeft al lange tijd nauwelijks iets gedaan en heeft in tegenstelling tot Tulipa nauwelijks ervaring onder het zadel.

Ik werk nu bijna twee maanden met deze paarden en we doen vooral heel rustig aan. Ik heb de tijd genomen om elkaar te leren kennen en vertrouwen. In het begin was alleen uit de groep worden gehaald en meegaan naar de bak namelijk al een heel probleem. Alles was eng en ze bleven maar hinniken naar elkaar. Dit gaat inmiddels stukken beter. Tulipa had vanaf dag één al interesse in het spelen/werken met mij. Al snel vertrouwde ze me en omdat ze de meeste hulpen al kende, konden we beginnen met wat grond- en handwerk oefeningen. Als ze iets niet begrijpt wordt ze echter wel erg onzeker, zenuwachtig en driftig. Gelukkig kan ze dit allemaal weer loslaten als we dan even pauze houden of terug gaan naar een makkelijkere oefening.

Tulipa Tulipa

Silla moest in het begin helemaal niks van mij hebben. Ze negeerde me als ik bij haar in de stal kwam. Ze maakte een soort bubbel om zich heen en bleef stug naar buiten staren. De training van Silla is dan ook in de stal begonnen. Wachten tot ze om keek en veel belonen als ze interesse toonde, heeft haar laten beseffen dat het toch wel interessant is als ik de stal in kom. Interesse tonen in de trainer en haar borstels levert immers misschien wel een beloning op! Ook in de bak wordt ze steeds rustiger. Hoewel ze nog regelmatig schrikt, komt ze steeds sneller weer terug in de ontspanning. We kunnen nu langzaam aan beginnen met het aanleren van de hulpen voor het handwerk.

Silla Silla

red line

horse-shoe-clipart-black-and-white-ncBKLj7cA (1)

One thought on “Verwelkoming trainingspaarden

  1. Mirjam

    Ik bewonder je geduld! Dat heb ik ook moeten leren om dat vertrouwen en die verbinding te verdienen! Ik heb wel een droom om met mijn paard de bergen in te rijden maar als dat er niet van komt dan is dat ook goed. Elke dag geniet ik van mijn halve Spanjaard/Portugees. Het gaat niet om het einddoel maar de reis met elkaar ❤️ Ik wens je een mooie reis toe!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *